Programowanie
Jestem z siebie niesamowicie dumny (oczywiście przesadzam :), bo wprowadziłem do hc-cron i vixie-cron drobne poprawki (raptem kilka linijek) ułatwiające życie administratorom pld (tj. mnie). I nie chodzi tu bynajmniej o sam fakt dodania tych kilku linijek, bo programowanie niematematyczne (czyli niewymagające ode mnie implementacji różnych arcyskomplikowanych algorytmów matematycznych) nigdy nie wydawało mi się czymś trudnym. Otóż nie. Chodzi tutaj niejako o barierę psychologiczną. "To jest wielki program, niewiele młodszy ode mnie samego, a ja się ośmielam w nim poprawki wprowadzać?". Przesadziłem z tym ośmielaniem się, ale generalnie chodzi o niechęci do grzebania w dużych (i do tego cudzych) projektach. A bo to skomplikowane, trudne, pewnie źle zrobię, etc.etc. No więc czytelniku, jeśli jesteś początkującym programistą, pamiętaj, że duże programy nie gryzą. Pomijając przypadki ciężkie, którym nic nie pomoże, duży kod *musi* być czysto napisany, inaczej sam autor nie będzie wiedział o co w nim chodzi. A jeśli program jest czysto napisany, to wprowadzenie większości zmian nie wymaga znajomości całego źródła. Nawet części. Czasami (przeważnie) wystarczy poznać dwie funkcje i to już wystarczy, by poprawić to i tamto, coby lepiej odpowiadało naszym potrzebom.
A czemu ja to piszę? Mimo swojej niechęci do programowania w ogóle (nie lubię ślęczeć nad kodem) udało mi się podesłać co najmniej kilka poprawek do różnych nietrywialnych programów. I mimo, że nigdy nie miałem problemów ze zrozumieniem zasady działania programu, to nadal mam (fakt, że coraz słabszą, ale jednak) niechęć do grzebania w nieswoim (i na dodatek dużym) kodzie. Jeszcze zmuszę się do pogrzebania w dwóch, trzech projektach i mi powinno całkiem przejść. Trzeba mieć w życiu cele, nie?
Btw: przed opublikowaniem zawsze czytam swoje wpisy. I oczywiście wyłapuję kilka błędów. Ale w powyższym wpisie było ich więcej niż kilka. Nie wyspałem się dzisiaj mocno i przez cały dzień łapię się na robieniu kilogramów literówek, ortów i tworzeniu bezsensownych zdań. Mózg to bardzo ciekawa sprawa.
A czemu ja to piszę? Mimo swojej niechęci do programowania w ogóle (nie lubię ślęczeć nad kodem) udało mi się podesłać co najmniej kilka poprawek do różnych nietrywialnych programów. I mimo, że nigdy nie miałem problemów ze zrozumieniem zasady działania programu, to nadal mam (fakt, że coraz słabszą, ale jednak) niechęć do grzebania w nieswoim (i na dodatek dużym) kodzie. Jeszcze zmuszę się do pogrzebania w dwóch, trzech projektach i mi powinno całkiem przejść. Trzeba mieć w życiu cele, nie?
Btw: przed opublikowaniem zawsze czytam swoje wpisy. I oczywiście wyłapuję kilka błędów. Ale w powyższym wpisie było ich więcej niż kilka. Nie wyspałem się dzisiaj mocno i przez cały dzień łapię się na robieniu kilogramów literówek, ortów i tworzeniu bezsensownych zdań. Mózg to bardzo ciekawa sprawa.
