mmazur.7thguard.net

Wypełniając swój profil zawodowy na linkedinie starałem się w miarę precyzyjnie określić swój poziom zaawansowania w różnych przedmiotach. Język C -- za dużo go znam i za długo w nim siedzę, żeby się określić jako średniozaawansowany, więc wpisałem advanced. A ponieważ wiem jak wyglądają rzeczywiści eksperci od C i jaki grand canyon jest między nimi, a mną, to nawet nie próbowałem wpisywać 'expert'. Analogicznie python -- nie znam go aż tak dokładnie, żeby wpisać advanced, ale też napisałem już w nim wystarczającą ilość kodu, żeby nie wpisywać tam basic. I tak dalej i tak dalej.

Starałem się też zachować w miarę obiektywnie opisując czym się zajmuję w pracy. Bo prawdą jest, że ilość maszyn na których działa mój system liczę bardziej w dziesiątkach, ilość fizycznego ramu używanego na każdym serwerze w gigabajtach, a ilość łącza używanego przez tylko mój system (o innych pracujących w firmie nie wspominając) w gigabitach. No to chyba mogę napisać, że system jest 'big', nie?

No i wszystko byłoby fajnie pięknie, gdybym parę dni temu nie dostał maila od googlowego headhuntera (oni się sourcer nazywają, hgw dlaczego). No i ten mój big system nagle mi się bardzo bardzo skurczył.

Niby to co jest tu napisane (analogiczna pozycja jest też dostępna w Zurychu) pokrywa się z tym, co ja mam napisane na tym profilu w linkedinie, ale... tak, mam doświadczenie w tym, co tam jest napisane, że mam i rzeczywiście się tym zajmuję na codzień. Ale jednocześnie mam świadomość, że ja się tak naprawdę na tym nie znam. Pole programowania współbieżnego jest szerokie (tak część teoretyczna, jak i praktyczna), a dodatkowo google (co jest tam wprost napisane; o urban legendsach o googlu krążących nie wspominając) oczekuje mocnego podłoża teoretycznego z algorytmów w ogóle. A ja jedyne co z tych przedmiotów ze studiów pamiętam, to mniej więcej o co biegało w notacji O(x) i nic poza tym. A na boku nigdy się tego nie douczałem, bo mi po prostu nie było do niczego potrzebne i moje obecne rozumienie złożoności obliczeniowej różnych algorytmów mi wystarcza.

Do czego zmierzam? No, że jednak umiejętność rzeczywiście obiektywnej oceny własnych umiejętności w konkretnym kontekście jest czasami okdr. Są sytuacje, w których zazdroszczę różnych czworoocznym nerdom mającym całą wyższą studencką matematykę w małym palcu, którym dodatkowo się wydaje, że są niewiadomo jakimi koderami. Naprawdę. W pewnych momentach to jednak znacznie ułatwia życie.

(Oczywiście to są rozważania czysto teoretyczne, bo (a) mam pracę i (b) muszę skończyć studia, więc jakiekolwiek próby startowania byłyby tylko stratą czasu.)

P.S.

Tak, całe powyższe pierdu pierdu to tylko pretekst, żeby się pochwalić, że dostałem maila od googlowego headhuntera. Prośby o autografy proszę mailem.